Χρόνια Ιγμορίτιδα σε Κομμώτρια 38 ετών: Κλινικό Περιστατικό
Η Πρώτη Επαφή
Η Σ.Κ., 38 ετών, κομμώτρια με δικό της κομμωτήριο στην Καλλιθέα, ήρθε στο ιατρείο τον Φεβρουάριο του 2025. Η ιγμορίτιδα την ταλαιπωρούσε εδώ και 6 χρόνια — από τότε που άνοιξε το δικό της μαγαζί και άρχισε να κάνει περισσότερες βαφές και θεραπείες κερατίνης.
«Κάθε φορά που κάνω ντεκαπάζ ή κερατίνη, το βράδυ έχω κλείσει», μου είπε. «Ξεκινάει από τη μύτη και σε 2-3 μέρες γίνομαι χάλια. Ο γιατρός μου δίνει αντιβιοτικό, περνάει, και σε ένα μήνα πάλι τα ίδια. Δεν μπορώ να αλλάξω δουλειά — είναι το μαγαζί μου.»
Τον τελευταίο χρόνο είχε πάρει 4 κύκλους αντιβίωσης. Είχε δοκιμάσει μάσκα στη δουλειά, αλλά δεν άντεχε να τη φοράει 10 ώρες.
Τι Έδειξε η Αξιολόγηση
Ηλικία: 38 ετών
Επάγγελμα: Κομμώτρια, ιδιοκτήτρια κομμωτηρίου
Περιοχή: Καλλιθέα, Αθήνα
Οικογένεια: Διαζευγμένη, 1 παιδί 10 ετών
Διάρκεια προβλήματος: 6 χρόνια
Διάγνωση: Χρόνια υποτροπιάζουσα παραρρινοκολπίτιδα
Το ιστορικό:
| Συχνότητα επεισοδίων | 4-5 ετησίως, συχνότερα φθινόπωρο-χειμώνα |
| Triggers | Ντεκαπάζ, κερατίνη, μόνιμη βαφή, σπρέι |
| Μόνιμα συμπτώματα | Ρινική συμφόρηση, σταγόνισμα στο λαιμό, ξηρότητα |
| Αντιβιοτικά τελευταίο έτος | 4 κύκλοι (αμοξυκιλλίνη-κλαβουλανικό) |
| Προηγούμενος έλεγχος | CT παραρρινίων: βλεννογόνος πάχυνση, χωρίς πολύποδες |
Οι επιβαρυντικοί παράγοντες:
| Ώρες εργασίας | 10-12 ώρες/ημέρα, 6 ημέρες/εβδομάδα |
| Χημική έκθεση | Αμμωνία (βαφές), φορμαλδεΰδη (κερατίνες), αερολύματα |
| Εξαερισμός | Ανεπαρκής — «ανοίγω παράθυρο αλλά μπαίνει κρύο» |
| Ύπνος | 6 ώρες, ξυπνάει με ξηρό στόμα λόγω ρινικής απόφραξης |
| Κάπνισμα | 5-6 τσιγάρα/ημέρα |
Η εικόνα ήταν ξεκάθαρη: χρόνια έκθεση σε ερεθιστικά χημικά, ανεπαρκής εξαερισμός, κάπνισμα. Τα αντιβιοτικά έλυναν το οξύ επεισόδιο, αλλά ο βλεννογόνος δεν προλάβαινε να αναρρώσει πριν το επόμενο.
Η Προσέγγιση μέσω Κλασικής Ομοιοπαθητικής
Η χρόνια ιγμορίτιδα σε επαγγελματίες με έκθεση σε χημικά είναι ιδιαίτερη περίπτωση. Τα χημικά (αμμωνία, φορμαλδεΰδη) δεν προκαλούν αλλεργία — προκαλούν άμεσο ερεθισμό στον βλεννογόνο. Η πρόκληση: να ενισχυθεί η ανθεκτικότητα χωρίς να αλλάξει επάγγελμα.
Κατά τη λήψη του ομοιοπαθητικού ιστορικού, αναδείχθηκαν τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά:
- Προσωπικότητα: Ενεργητική, κοινωνική, «δεν κάθομαι». Τρέχει συνέχεια — μαγαζί, παιδί, σπίτι. Δυσκολεύεται να πει όχι σε ραντεβού.
- Θερμοκρασία: Ζεστός τύπος — «με πειράζει η ζέστη, ιδρώνω εύκολα στο κεφάλι»
- Εκκρίσεις: Αρχικά υδαρείς, καυστικές (ερεθίζουν τα ρουθούνια), μετά παχιές κιτρινοπράσινες
- Επιδείνωση: Πρωινά, μετά από βαφές, σε κλειστό χώρο
- Ανακούφιση: Καθαρός αέρας, θάλασσα το καλοκαίρι
Συζητήσαμε και πρακτικά μέτρα: καλύτερος εξαερισμός (επένδυσε σε απορροφητήρα 150€), διαλείμματα 5 λεπτών έξω από τον χώρο, μείωση καπνίσματος. Όχι ριζικές αλλαγές — ρεαλιστικές προσαρμογές.
Η Εξέλιξη
Στόχοι: να μην καταλήγει κάθε έκθεση σε ιγμορίτιδα, να μειωθούν τα αντιβιοτικά, να βελτιωθεί η καθημερινή αναπνοή.
Μήνας 1-2 (Μάρτιος-Απρίλιος 2025)
Πρώτη αλλαγή: ο ύπνος βελτιώθηκε. Δεν ξυπνούσε με τόσο κλεισμένη μύτη. Έκανε κερατίνη και δεν ακολούθησε επεισόδιο — πρώτη φορά εδώ και καιρό. Τοποθέτησε τον απορροφητήρα στο μαγαζί.
Μήνας 3-4 (Μάιος-Ιούνιος 2025)
Μπήκε το καλοκαίρι — ευκολότερη περίοδος. Καμία υποτροπή. Μείωσε το κάπνισμα στα 3 τσιγάρα. «Βοήθησε που δεν έχω κλεισμένη μύτη — δεν χρειάζομαι το τσιγάρο για να ξυπνήσω.»
Μήνας 5-7 (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2025)
Πέρασε το καλοκαίρι χωρίς επεισόδιο. Τον Σεπτέμβριο, με την επιστροφή στον πλήρη φόρτο εργασίας, είχε μια φορά ερεθισμό μετά από πολύωρο ντεκαπάζ — συμφόρηση για 3 μέρες που πέρασε με ρινικές πλύσεις, χωρίς αντιβίωση.
Μήνας 8-10 (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2025)
Η κρίσιμη περίοδος — φθινόπωρο και χειμώνας, όταν παλιά είχε τα περισσότερα επεισόδια. Μέχρι τώρα: κανένα επεισόδιο που να χρειάστηκε αντιβίωση. Ένα κρυολόγημα τον Νοέμβριο που κράτησε 5 μέρες και δεν εξελίχθηκε σε ιγμορίτιδα.
Συνολικό αποτέλεσμα (10 μήνες): Από 4 αντιβιοτικά τον προηγούμενο χρόνο σε 0. Ήπια συμπτώματα που διαχειρίστηκαν χωρίς φαρμακευτική αγωγή.
Δεν φοβάμαι πια τις κερατίνες. Παλιά ήξερα ότι μετά θα αρρωστήσω. Τώρα κάνω τη δουλειά μου κανονικά.
Τι Σημαίνει για Παρόμοιες Περιπτώσεις
Αυτό το περιστατικό αναδεικνύει σημαντικά σημεία:
Η επαγγελματική έκθεση δεν σημαίνει αναγκαστικά αλλαγή επαγγέλματος. Ο στόχος είναι να ανεχθεί ο οργανισμός καλύτερα αυτά που δεν μπορεί να αποφύγει.
Ο ερεθισμός δεν είναι το ίδιο με τη λοίμωξη. Τα χημικά προκαλούν φλεγμονή, αλλά η ιγμορίτιδα γίνεται όταν η φλεγμονή μολύνεται. Αν ενισχυθεί η τοπική άμυνα, η φλεγμονή δεν καταλήγει σε λοίμωξη.
Τα πρακτικά μέτρα συμπληρώνουν τη θεραπεία. Ο απορροφητήρας, τα διαλείμματα, η μείωση του καπνίσματος — όλα βοήθησαν.
Η βελτίωση είναι σταδιακή. Δεν σταμάτησε να ερεθίζεται — μειώθηκε η πιθανότητα να εξελιχθεί σε λοίμωξη.
Ερωτήσεις για Αυτό το Περιστατικό
Γιατί τα χημικά προκαλούσαν ιγμορίτιδα αφού δεν είχε αλλεργία;
Τα χημικά όπως η αμμωνία και η φορμαλδεΰδη είναι ερεθιστικά — προκαλούν άμεση βλάβη στον βλεννογόνο, όχι αλλεργική αντίδραση. Ο κατεστραμμένος βλεννογόνος δεν μπορεί να αμυνθεί στα μικρόβια, και έτσι ακολουθεί η λοίμωξη.
Πόσο βοήθησε ο απορροφητήρας;
Σημαντικά. Μείωσε την έκθεση στα χημικά κατά τη διάρκεια της εργασίας. Δεν ήταν η μόνη αλλαγή, αλλά ήταν μέρος ενός συνόλου μέτρων που μαζί έκαναν τη διαφορά.
Θα μπορούσε να φορέσει μάσκα αντί για θεραπεία;
Η μάσκα βοηθάει αλλά είναι δύσκολο να τη φοράει κανείς 10 ώρες την ημέρα. Επίσης επηρεάζει την επικοινωνία με τις πελάτισσες. Ο συνδυασμός εξαερισμού και ενίσχυσης του οργανισμού ήταν πιο ρεαλιστικός.
Είναι τυπικό αυτό το αποτέλεσμα;
Η σημαντική μείωση επεισοδίων (από 4-5 σε 0-1 ετησίως) είναι καλό αποτέλεσμα. Περίπου 60-70% των ασθενών με χρόνια ιγμορίτιδα βλέπει αντίστοιχη βελτίωση. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται από τη δυνατότητα μείωσης της έκθεσης και τη συμμόρφωση με τη θεραπεία.
Θα συνεχίσει την ομοιοπαθητική αγωγή;
Ναι, με αραιότερες επισκέψεις (κάθε 3-4 μήνες). Η χρόνια ιγμορίτιδα τείνει να υποτροπιάζει αν διακοπεί η παρακολούθηση νωρίς, ιδίως όταν συνεχίζεται η επαγγελματική έκθεση.
Σχετικά Άρθρα
Έχετε Χρόνια Ιγμορίτιδα;
Αν τα επεισόδια επαναλαμβάνονται παρά τα αντιβιοτικά, μια ομοιοπαθητική αξιολόγηση μπορεί να δείξει γιατί ο οργανισμός δεν ανακάμπτει όπως θα έπρεπε.